Ik denk dat de laatste paar dagen van het discours onthullen dat de klimaatbeleidsruimte lijdt onder te veel silo's en te veel specialisatie.

We hebben vooraanstaande stemmen die worden geprezen als de beste experts van de groene gemeenschap, maar die geen idee hebben hoe internationale handelsstromen werken, hoe lokale belastingbases en arbeidsmarkten eruitzien, of welke overwegingen Amerikaanse beleidsmakers moeten afwegen bij het maken van sanctiebeleid.

Zelfs in de energiesector zijn ze zo gefocust op wat hernieuwbare energie goed kan (elektriciteit) dat ze geen besef hebben van de industrie, landbouw, maritieme scheepvaart of luchtvaart.

Ik herinner me dat ik met iemand van het Harris econ beleidsteam sprak over een idee, maar hij vertelde me dat het buiten zijn jurisdictie viel omdat energie/klimaat een ander team is dan economie.

Maar energie is een echt belangrijk onderdeel van de economie, en de analytische toolkit van de economische professie is belangrijk voor het begrijpen van energiekwesties - het is te groot om het als een nichekwestie te behandelen die van alles is geïsoleerd.

En natuurlijk is de opwarming van de aarde een *wereldwijd* probleem — je kunt er niet over nadenken zonder de buitenlandse beleidsaspecten in overweging te nemen.